Życie po zawale

O ile pacjent tuż po zawale serca nie ma poważnych powikłań takich jak niewydolność serca lub zaburzeń rytmu, nie powinien leżeć w łóżku dłużej niż 24 godziny po ustąpieniu dolegliwości bólowych. Chorób serca nie możemy bagatelizować. Życie po zawale powinno być racjonalnie przemyślane. Warto zadabać o odpowiednią dietę i ćwiczenia.

Fizjoterapia po zawale serca

W 2.lub 3.dobie powinien być poddany ćwiczeniom biernym (np. fizjoterapeuta porusza nogami pacjenta), w 4.lub 5.dobie powinien ćwiczyć czynnie ( pacjent rusza nogami samodzielnie pod okiem fizjoterapeuty). W ciągu 3-4 tygodni po zawale pacjent powinien podlegać rehabilitacji i kształceniu prozdrowotnemu na oddziale rehabilitacji, a do 12 tygodnia po zawale – w warunkach ambulatoryjnych. Bardzo ważne, zwłaszcza krótko po zawale, aby pacjent nie ćwiczył „na własną rękę”, gdyż zbyt ciężkie ćwiczenia mogą być wtedy groźne dla życia! Nad wszystkim powinien czuwać specjalista, czyli fizjoterapeuta.

Tak powinna wyglądać rehabilitacja osoby po zawale. Najczęściej jednak pacjent nie ma dostępu do fizjoterapii w odpowiednim zakresie. Usprawnianie kończy się wraz z wypisaniem go ze szpitala. Rolą fizjoterapeuty jest określenie zakresu wydolności osoby po zawale serca i pouczenie jej, jakie ćwiczenia i aktywność ruchowa jest odpowiednia w ich sytuacji. Dobrze jest, gdy pacjent może skorzystać z porad także po wyjściu ze szpitala.

Osoba po zawale serca powinna stopniowo powrócić do życia codziennego i pracy zawodowej, aby nie dopuścić do zaburzeń rytmu serca. Konieczne jest wdrożenie tzw. prewencji wtórnej, czyli działania mające na celu zahamowanie postępu choroby wieńcowej i zapobieżenie kolejnemu zawałowi (prewencja pierwotna, to zapobieganie powstania choroby wieńcowej)! Niezmiernie ważna jest pierwsza pomoc przy zawale serca.

Rehabilitacja po zawale serca

• zaprzestaniu palenia,
• skutecznym leczeniu cukrzycy (cukry muszą być w normie!),
• odpowiednim leczeniu nadciśnienia (tak, by ciśnienie było niższe niż 140/90),
• utrzymaniu prawidłowych wartości cholesterolu,
• normalizacji masy ciała (trzeba schudnąć!),
• unikaniu stresów,
• aktywności fizycznej (niezbyt obciążające ćwiczenia).
• odpowiedniej diecie (najlepsza jest dieta śródziemnomorska – mało czerwonego mięsa i tłuszczów zwierzęcych, dużo ryb morskich i warzyw).

Bibliografia

Janion M. Kardiologia, Wydawnictwo Stachurski, Kielce 2005, ISBN 83-88592-35-1
Krzemińska Pakula M. (red.), Kardiologia kliniczna, D.W. Publishing Co., Szczecin 2010, ISBN 1-57107-108-3
Rynkiewicz A. Ostre stany w kardiologii, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-46-3
Nowak Z. Zawał serca: diagnostyka, leczenie, rehabilitacja, AWF Katowice, Katowice 2003, ISBN 83-87478-64-4