Wasze historie - najczęściej czytane

Witam.

Mam 50 lat, w grudniu 2008 przeszłam zawał serca ( bez przetrwałego uniesienia odcinka ST-NSTEMI ), miałam zabieg koronarografi + 2 stenty... Ale zastanawia mnie jedno...Otóż od dwóch m-cy przed zawałem odczuwałam już bóle w mostku, zwłaszcza po wysiłku, które z czasem się nasilały. Byłam u kardiologa, ale ten jak poczuł ode mnie papierosy, powiedział, że mnie nie będzie leczył, dopóki nie rzucę palenia, osłuchał i przepisał jakieś tabl. pomagające zwalczyć nałóg. Inny lekarz stwierdził, że bóle pochodzą prawdopodobnie od kręgosłupa, więc zrobiłam Rtg -owszem wyszły zmiany zwyrodnieniowe i leczono mnie właśnie w tym kierunku. Na dodatek dostawałam tabl. p. bólowe. Pomimo wszystko, ja podejrzewałam, że to może być od serca, zwłaszcza, że mój ojciec zmarł na zawał, dlatego żeby wykluczyć serce, robiłam prywatnie badania w tym kierunku: Ekg, badanie echokardiologiczne i nic nie wskazywało, że coś jest nie tak. Zrobiłam jeszcze badania jamy brzusznej i cały czas leczono mnie na kręgosłup, a bóle się nasilały tak, że nie mogłam najpierw wyjść, potem nawet zejść ze schodów, a w nocy dostawałam bardzo silne bóle w mostku i w plecach, aż mi łzy leciały (na dodatek mieszkam sama).

Mam 52 lata i 2 lata temu przeszłam zawał serca, ale tak naprawdę dowiedziałam się o tym nie od razu. Miałam akurat kłopoty rodzinne, mąż był ciężko chory. Nie miałam wtedy do niczego głowy. Po prostu w dniu, w którym mąż trafił do szpitala, bardzo źle się poczułam. Wróciłam do domu i poczułam się słabo, było mi duszno.

Mnie także groził zawał. Było to 3 lata temu. Na szczęście trafiłem w szpitalu na bardzo wartościowego człowieka, który zapoznał mnie z bardzo skutecznym środkiem na choroby serca i naczyń. Otóż on stosuje go od lat i w ten sposób czuje się świetnie, a nawet uniknął amputacji lewej nogi, a w każdym razie małego palca.

Mam 55 lat, 3 lata temu przeszedłem rozległy zawał. Sam przebieg zawału był straszny, ból okropny. Myślałem, że umieram, a byłem zupełnie sam. Potem te wszystkie procedury szpitalne, jakiś horror. Byłem bardzo osłabiony i wrócenie do życia codziennego było dla mnie naprawdę trudne. Wziąłem długie zwolnienie w pracy, a potem i tak musiałem z niej zrezygnować. Nie dawałem rady.